BSN van gehuwde of geregistreerde partner niet nodig bij periodieke schenking
Goede doelen die werken met overeenkomsten voor periodieke schenkingen mogen het burgerservicenummer (BSN) van de gehuwde of geregistreerde partner van de schenker niet zonder wettelijke grondslag verwerken. Als de partner uitsluitend toestemming geeft voor de schenking, ontbreekt volgens de Belastingdienst een expliciete wettelijke grondslag om diens BSN in de overeenkomst op te nemen. Dat blijkt uit een reactie van de Belastingdienst aan Goede Doelen Nederland.
Aanleiding was de vraag waarom het modelformulier voor een periodieke gift van de Belastingdienst niet alleen vraagt om het BSN van de schenker, maar ook om dat van diens gehuwde of geregistreerde partner. In artikel 41 van de Uitvoeringsregeling inkomstenbelasting 2001 is namelijk alleen bepaald dat de overeenkomst het BSN van de belastingplichtige moet bevatten. Daarmee wordt uitsluitend de schenker bedoeld.
Toestemming partner is vormvrij
De toestemming van een gehuwde of geregistreerde partner is op grond van artikel 1:88 lid 1, onder b, van het Burgerlijk Wetboek in beginsel wel vereist voor een periodieke schenking. Dit is een civielrechtelijke regel die de partner beschermt tegen schenkingen die niet gebruikelijk of bovenmatig zijn en waarmee die niet heeft ingestemd. Voor de toestemming zelf is het niet noodzakelijk dat de partner de schenkingsovereenkomst medeondertekent. Uit een eerder gepubliceerd kennisgroepstandpunt van de Belastingdienst volgt dat deze toestemming vormvrij is. De partner kan zelfs mondeling aan de schenker laten weten met de schenking in te stemmen. Medeondertekening is in de praktijk wel een eenvoudige manier voor de schenker om vast te leggen dat diens partner heeft ingestemd en kan eventuele discussie achteraf voorkomen.
Geen schenker, dan ook geen BSN
De medeondertekening maakt de partner echter nog geen schenker of contractspartij en vormt daarmee geen grondslag om ook het BSN van de partner te verwerken.
Anders ligt het wanneer de gehuwde of geregistreerde partner zelf mede-schenker is en zich ook civielrechtelijk verbindt tot het doen van de periodieke schenking. De partner is dan zelfstandig partij bij de overeenkomst. In dat geval ligt het volgens de Belastingdienst wel voor de hand dat gegevens van beide partners, waaronder hun BSN, in de overeenkomst worden opgenomen.
Conclusie: Voor goede doelen betekent dit dat zij het BSN van de gehuwde of geregistreerde partner niet moeten opvragen of registreren wanneer die partner uitsluitend toestemming geeft voor de periodieke schenking. De toestemming kan wel schriftelijk worden vastgelegd, bijvoorbeeld door de partner de overeenkomst mede te laten ondertekenen.
